Tytuł: Ząbkowicka Fabryka Szkła – od dmuchania do prasowania, czyli początki produkcji szkła

Ząbkowicka Fabryka Szkła, założona w 1884 roku przez Józefa Schreibera, początkowo specjalizowała się w produkcji szkła dmuchanego. W tamtych czasach była to zaawansowana technologia, która pozwalała na tworzenie eleganckich i funkcjonalnych wyrobów szklanych. Wkrótce, aby sprostać rosnącemu popytowi i nowym wymaganiom rynku, w 1902 roku rozpoczęto produkcję szkła prasowanego. Ten proces technologiczny pozwolił na masową produkcję i tworzenie wyrobów bardziej przystępnych cenowo, zachowując jednocześnie wysoką jakość.

Secesyjne wzory, które dominowały na początku XX wieku, zostały zaadaptowane przez projektantów huty i pozostawały popularne aż do lat 80. XX wieku. Produkcja ta stanowiła istotny element eksportowy Ząbkowic, a szkło z Polski trafiało na rynki Rosji, Chin, Anglii i wielu innych krajów. Działalność eksportowa była możliwa dzięki korzystnej lokalizacji fabryki, zapewniającej łatwy dostęp do surowców i dogodnej komunikacji. Huta szybko stała się jednym z największych producentów szkła gospodarczego w regionie, a jej wyroby były cenione na całym świecie.

Przez dziesięciolecia, dzięki postępowi technologicznemu i innowacyjnym projektom, huta zdobyła międzynarodową renomę, stając się symbolem polskiego przemysłu szklarskiego. Pomimo licznych trudności, zakład odgrywał ważną rolę w gospodarce regionu, dostarczając nie tylko szkło, ale również innowacyjne wzornictwo, które do dziś znajduje uznanie wśród kolekcjonerów.